In het minderheidsakkoord staat niet veel over kunst en cultuur, en dat is niet best. Geen nieuws is geen goed nieuws. De afgelopen twintig jaar zijn de budgetten voor kunst en cultuur feitelijk met 500 miljoen per jaar gekrompen. Deze krimp in publieke uitgaven niet opgevangen door private ondersteuning, wat altijd de hoop was van politici en beleidsmakers. Daar was Platform BK altijd al kritisch over. In het artikel De bevrijding van het mecenaat door Sepp Eckenhaussen, en in een reeks andere publicaties die je hier samen terug kan vinden, waarschuwden we tegen een te grote afhankelijkheid van private bijdragen zonder een gelijkwaardige publieke basis. Mecenaat kan waardevol zijn, maar het vergroot vaak bestaande ongelijkheden: grotere instellingen en zichtbare projecten trekken eerder private steun dan individuele kunstenaars of experimentele initiatieven.

Daarnaast lezen we in het akkoord wel extra ambities voor bijvoorbeeld cultuureducatie, maar geen financiele onderbouwing. Daarvoor vragen we boter bij de vis!

Hetzelfde geldt voor mooie woorden over artistieke vrijheid. Die vrijheid komt met deze nieuwe regering juist nog meer ‘onder druk’ dan die al was. Die druk bestaat concreet uit voorgenomen inperkingen van het demonstratierecht, en een censuur-wet die pretendeert ‘verheerlijken van terrorisme’ tegen te gaan, met daarbij juridisch vage begrippen en hele brede definities. Zonder noodzaak en tegen alle adviezen in trekt de overheid hier een intimiderende macht naar zich toe. Mede namens Platform BK stuurde de Creatieve Coalitie eerder al een brief over dit onzalige plan.

Bovendien is elke lippendienst aan ‘artistieke vrijheid’ niet veel waard als je de cultuurbudgetten verder laat krimpen en weinig doet aan fair pay & practice. Zoals het Klein Orkest al zong in 1984:

“Goed, je mag demonstreren, maar met je rug tegen de muur
En alleen als je geld hebt, dan is de vrijheid niet duur”

Ook buiten het kunstbeleid komen kunstwerkers steeds verder met hun rug tegen de muur te staan. De voorgenomen bezuinigingen op de sociale zekerheid en de zorg zijn een aanval op de solidariteit en vergroten de ongelijkheid. Het maakt de mensen die ondersteuning nodig hebben extra kwetsbaar. Gezien de relatief kwetsbare positie van kunstwerkers op de arbeidsmarkt worden zij hier bovengemiddeld door geraakt.

We missen verder ook een reparatie van het internationaal cultuurbeleid, waar onder het kabinet-Schoof flink op is bezuinigd. Ook zijn we teleurgesteld in de voortzetting van het asiel- en migratiebeleid van het voorgaande kabinet. Dat leek het struikelende paradepaardje van de meest rechtse partij van de vorige coalitie, maar ondanks andere politieke partijen erbij blijft de hardvochtigheid in stand.

De bezuinigingen en besparingen, de uitbuiting en de onderbetaling: ze worden ook de komende jaren onderbouwd met de noodzaak om meer miljarden te steken in de militarisering van Nederland volgens de nieuwe Trump-norm. Er is veel reden om aan te nemen dat dit ons helemaal niet de vrede en veiligheid gaat brengen die ons beloofd wordt. We verwijzen je daarvoor onder andere naar wat Wendela de Vries van Stop Wapenhandel daarover deelde tijdens Up in Arms, het evenement dat Platform BK onlangs samen met Jacobin Nederland organiseerde in Pakhuis De Zwijger. Ondertussen doet deze minderheidsregering niets om de sterkste schouders wat zwaardere lasten te laten dragen.

Wil jij ook voorkomen dat deze plannen van de minderheid steun gaan krijgen van een meerderheid?

Verzet je. Verenig je. Kom samen. Sluit je aan.

Bijvoorbeeld en onder andere bij Platform BK.